পোক-পতংগ আঁতৰাই ৰখাত সহায় কৰে এই পাতে।আমাৰ ঘৰৰ চোতালত সহজে পোৱা এবিধ সেউজীয়া গছ—তুলসী। হিন্দু পৰম্পৰাত পৱিত্ৰ উদ্ভিদ হিচাপে পূজিত এই গছজোপা আয়ুৰ্বেদতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বনৌষধি। বহু পৰিয়ালে এতিয়াও সৰু-সুৰা স্বাস্থ্য সমস্যাত তুলসীৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।তুলসীৰ পাতত বিভিন্ন উপকাৰীতা থাকে। পৰম্পৰাগতভাৱে ঠাণ্ডা, কাহ, ডিঙিৰ বিষ, জ্বৰ আদি সমস্যাত তুলসীৰ পাতৰ ৰস বা চাহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তুলসী ৰোগ-প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা সমৰ্থন কৰাত সহায়ক হ’ব পাৰে বুলিও বহু অধ্যয়নত উল্লেখ আছে।কেৱল স্বাস্থ্যই নহয়, তুলসী পৰিৱেশৰ বাবেও উপকাৰী। ঘৰৰ চৌপাশে তুলসী ৰোপণ কৰিলে সেউজ পৰিৱেশ গঢ়ি উঠে। ইয়াৰ সুগন্ধে কিছুমান পোক-পতংগ আঁতৰাই ৰখাত সহায় কৰিব পাৰে। দৈনন্দিন জীৱনত তুলসীৰ পাত চাহত বা গৰম পানীত ব্যৱহাৰ কৰাটো বহু মানুহৰ সাধাৰণ অভ্যাস।তথাপিও, বনৌষধি বুলি অতিমাত্ৰা ব্যৱহাৰ কৰাটো উচিত নহয়। বিশেষকৈ গৰ্ভৱতী মহিলা, দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তি বা নিয়মিত ঔষধ সেৱন কৰা লোকে তুলসী চিকিৎসাৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰাৰ আগতে চিকিৎসক বা আয়ুৰ্বেদ বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ লোৱা উচিত।